ICSI İşlemi (Mikroenjeksiyon)

İlk ICSI gebeliği 1992'de elde edilmiştir. Mikroenjeksiyon, erkeğe bağlı kısırlık tedavisinde bir devrimdir. Bu teknikle her bir yumurtanın sitoplazmasına tek bir sperm ince bir cam pipet yardımı ile enjekte edilmektedir. Spermatid olarak adlandırılan immatür spermlerle mikroenjeksiyon işlemi ise başarısı düşük olduğundan sıkça uygulanmamaktadır.
Kimlere ICSI önerilmektedir?
- Standard IVF ile döllenme olmayan ya da zayıf olan çiftlere
- Sperm parametrelerinde ciddi problem olan hastalara
- Azoospermi nedeniyle sperm eldesi cerrahi olarak yapılabilen hastalara
Yumurta kalitesine bağlı fertilizasyon (döllenme) başarısızlığı olan çiftlerde ICSI yöntemi de fayda sağlamamaktadır.
ICSI yönteminde kadının yumurtalıkları yumurta uyarıcı iğnelerle uyarılarak çok sayıda folikül gelişmektedir. Uygun boyuta gelen foliküller HCG verildiğinde maturasyon sürecine girer ve ultrason ile foliküller aspire edilerek içerisindeki yumurtalar toplanır. Yumurta toplama işleminden sonra yumurtalar 3-6 saat kadar inkübatör denilen laboratuardaki özel dolaplarda bekletilir. Daha sonra yumurtalar inkübatörden çıkarılarak çevresindeki hücrelerden arındırılır ve yumurtaların olgun olanları (MII oosit olarak adlandırılır) ICSI işlemi uygulanmak üzere seçilir.
Meniden veya epididimden (PESA ile) veya testisden (TESA veya TESE ile) elde edilen spermler özel kültür ortamlarında hazırlanır. Spermler dondurulmuş sperm veya testis dokusunun çözülmesi ile de elde edilebilir.
Daha sonra her bir yumurta tutucu bir pipet ile sabit tutulur ve seçilmiş ve hareketsiz hale getirilmiş bir sperm ince cam bir pipet ile yumurtanın zarından geçilerek sitoplazmasına bırakılır. Bu işlem özel bir mikroskop altında yapılmaktadır. İşlemi yapan kişinin tecrübesi önemlidir. Genellikle enjeksiyon yapılan yumurtaların ancak %5'i işlemden dolayı zarar görmektedir. İşlemden yaklaşık 16-18 saat sonra yumurtaların döllenip döllenmedikleri kontrol edilmektedir. Döllenen yumurtalar embryo olarak isimlendirilir ve gelişimleri takip edilerek yumurta toplama işleminden en erken 2 en geç 6 gün sonra rahime transfer edilir. Döllenen yumurtaların bir kısmı hücre bölünmelerine devam etmeyebilir ve bu durumda arrest embryo oldukları söylenir, bu embryolar transfer edilmez. Transfer sonrası kalan iyi kalitede embryolar dondurularak saklanabilmektedir. Transfer sonrası rahimin olası bir gebeliğe hazır olması için bir takım ilaçlarla (özellikle progesteron) desteklenmesi gerekmektedir.
ICSI tekniği ile fertilizasyon oranları merkezimizde %85-90 civarındadır. Tekniğin başarısı merkezler arası farklılık göstermektedir. Bu farklılık laboratuar koşulları, teknolojik donanım ve embryologların tecrübe ve yeteneklerinden kaynaklanmaktadır. ICSI başarısını kadın yaşı, infertilite süresi ve transfer edilen embryo sayısı da etkilemektedir.
ICSI işlemi emniyetli midir?
1992'den bu yana doğan ICSI bebeklerinin takibi ile kısa dönemde sağlık problemi tespit edilmemiş olmasına rağmen uzun süreli etkiler henüz bilinmemektedir.
Majör doğum defektleri ICSI gebeliklerinde normal populasyonun 2 katı sık görülmektedir (ICSI gebeliklerinde %7.5 olup normal populasyonda %4'dür). Cinsiyet kromozomu anomalileri (Turner sendromu veya Klinefelter sendromu gibi) ICSI gebeliklerinde normal populasyona göre hafif artmıştır (ICSI gebeliklerinde %1.2 iken normal populasyonda %0.5'dir). Fakat bu risk artışlarının ICSI tekniğinin kendisi ile ilgili değil babanın sperm probleminin bebeğe geçmesinin neticesi olduğu düşünülmektedir.
ICSI İşlemi (Mikroenjeksiyon)

İlk ICSI gebeliği 1992'de elde edilmiştir. Mikroenjeksiyon, erkeğe bağlı kısırlık tedavisinde bir devrimdir. Bu teknikle her bir yumurtanın sitoplazmasına tek bir sperm ince bir cam pipet yardımı ile enjekte edilmektedir. Spermatid olarak adlandırılan immatür spermlerle mikroenjeksiyon işlemi ise başarısı düşük olduğundan sıkça uygulanmamaktadır.
Kimlere ICSI önerilmektedir?
- Standard IVF ile döllenme olmayan ya da zayıf olan çiftlere
- Sperm parametrelerinde ciddi problem olan hastalara
- Azoospermi nedeniyle sperm eldesi cerrahi olarak yapılabilen hastalara
Yumurta kalitesine bağlı fertilizasyon (döllenme) başarısızlığı olan çiftlerde ICSI yöntemi de fayda sağlamamaktadır.
ICSI yönteminde kadının yumurtalıkları yumurta uyarıcı iğnelerle uyarılarak çok sayıda folikül gelişmektedir. Uygun boyuta gelen foliküller HCG verildiğinde maturasyon sürecine girer ve ultrason ile foliküller aspire edilerek içerisindeki yumurtalar toplanır. Yumurta toplama işleminden sonra yumurtalar 3-6 saat kadar inkübatör denilen laboratuardaki özel dolaplarda bekletilir. Daha sonra yumurtalar inkübatörden çıkarılarak çevresindeki hücrelerden arındırılır ve yumurtaların olgun olanları (MII oosit olarak adlandırılır) ICSI işlemi uygulanmak üzere seçilir.
Meniden veya epididimden (PESA ile) veya testisden (TESA veya TESE ile) elde edilen spermler özel kültür ortamlarında hazırlanır. Spermler dondurulmuş sperm veya testis dokusunun çözülmesi ile de elde edilebilir.
Daha sonra her bir yumurta tutucu bir pipet ile sabit tutulur ve seçilmiş ve hareketsiz hale getirilmiş bir sperm ince cam bir pipet ile yumurtanın zarından geçilerek sitoplazmasına bırakılır. Bu işlem özel bir mikroskop altında yapılmaktadır. İşlemi yapan kişinin tecrübesi önemlidir. Genellikle enjeksiyon yapılan yumurtaların ancak %5'i işlemden dolayı zarar görmektedir. İşlemden yaklaşık 16-18 saat sonra yumurtaların döllenip döllenmedikleri kontrol edilmektedir. Döllenen yumurtalar embryo olarak isimlendirilir ve gelişimleri takip edilerek yumurta toplama işleminden en erken 2 en geç 6 gün sonra rahime transfer edilir. Döllenen yumurtaların bir kısmı hücre bölünmelerine devam etmeyebilir ve bu durumda arrest embryo oldukları söylenir, bu embryolar transfer edilmez. Transfer sonrası kalan iyi kalitede embryolar dondurularak saklanabilmektedir. Transfer sonrası rahimin olası bir gebeliğe hazır olması için bir takım ilaçlarla (özellikle progesteron) desteklenmesi gerekmektedir.
ICSI tekniği ile fertilizasyon oranları merkezimizde %85-90 civarındadır. Tekniğin başarısı merkezler arası farklılık göstermektedir. Bu farklılık laboratuar koşulları, teknolojik donanım ve embryologların tecrübe ve yeteneklerinden kaynaklanmaktadır. ICSI başarısını kadın yaşı, infertilite süresi ve transfer edilen embryo sayısı da etkilemektedir.
ICSI işlemi emniyetli midir?
1992'den bu yana doğan ICSI bebeklerinin takibi ile kısa dönemde sağlık problemi tespit edilmemiş olmasına rağmen uzun süreli etkiler henüz bilinmemektedir.
Majör doğum defektleri ICSI gebeliklerinde normal populasyonun 2 katı sık görülmektedir (ICSI gebeliklerinde %7.5 olup normal populasyonda %4'dür). Cinsiyet kromozomu anomalileri (Turner sendromu veya Klinefelter sendromu gibi) ICSI gebeliklerinde normal populasyona göre hafif artmıştır (ICSI gebeliklerinde %1.2 iken normal populasyonda %0.5'dir). Fakat bu risk artışlarının ICSI tekniğinin kendisi ile ilgili değil babanın sperm probleminin bebeğe geçmesinin neticesi olduğu düşünülmektedir.